“Τι ακριβώς σε ενοχλεί στο πρόσωπό μου, Νικόλαε;” είπε αγανακτισμένη, αρνούμενη να απολογηθεί για ακόμη μία προσβολή

Άδικο πείσμα ξεριζώνει κάθε τρυφερή ελπίδα.
Ιστορίες

Και τι να το κάνω; Η προσοχή μετράει! Ακόμα κι αν σου έφερνα ένα ξύλο από τον δρόμο, θα έπρεπε να χαρείς, επειδή προέρχεται από τον άντρα που σε αγαπά. Αν όμως δεν με αγαπάς, τότε ό,τι κι αν κάνω, πάλι δεν θα σου είναι αρκετό.

Η Ιωάννα Σπυροπούλου πήρε μια βαθιά ανάσα. Δεν αντέδρασε εκείνη τη στιγμή· κράτησε όμως τα λόγια του μέσα της. Τα συγκράτησε καλά — και την επόμενη κιόλας μέρα επέστρεψε στο κατάστημα την ακριβή παιχνιδομηχανή που είχε ήδη αγοράσει για τα γενέθλιά του.

Αφού, όπως έλεγε, σημασία έχει μόνο η «σκέψη», ας αρκεστεί σε ένα αφρόλουτρο. Και τι έγινε αν το άρωμα δεν ήταν του γούστου του; Η πρόθεση μετράει, σωστά;

Ο Νικόλαος Θεοδώρου, βέβαια, δεν βρήκε καθόλου αστεία αυτή τη «συμβολική κίνηση». Μόλις τελείωσε το γιορτινό τραπέζι, ξέσπασε.

— Δηλαδή ήταν τόσο δύσκολο να διαλέξεις ένα κανονικό δώρο;

Όταν άκουσε τα ίδια του τα επιχειρήματα να επιστρέφουν σαν μπούμερανγκ, κατάλαβε αμέσως τι είχε συμβεί — κι αυτό τον εξαγρίωσε ακόμη περισσότερο.

— Προσπάθησες να μου δώσεις μάθημα; Το έκανες επίτηδες για να μου χαλάσεις τα γενέθλια; Πνιγόμουν στη δουλειά, έκανα μια αστοχία… συμβαίνει! Κι εσύ το φτάνεις ως εδώ;

— Μη φωνάζεις, σε παρακαλώ, — είπε εκείνη σφιγμένα.

— Με τέτοιο δώρο να λες πάλι καλά που δεν σου ζήτησα διαζύγιο!

— Θες να χωρίσουμε; — τον ρώτησε αμέσως, καρφώνοντάς τον με το βλέμμα.

— Ναι, το θέλω! Κουράστηκα! Όλο παρατηρήσεις έχεις: αυτό δεν σου αρέσει, το άλλο σε ενοχλεί…

— Ωραία. Πάμε αύριο να καταθέσουμε τα χαρτιά.

— Συγγνώμη; Τόσο απλά; — τα έχασε.

— Τι το περίπλοκο υπάρχει; Δυο υπογραφές είναι. Δεν έχουμε ούτε παιδιά ούτε κοινή περιουσία. Σε έναν μήνα τελειώνει η υπόθεση.

— Έτσι εκτιμάς τον γάμο μας; Μου έλεγες πως με αγαπάς, πως θα έκανες τα πάντα για μένα… Και με την πρώτη δυσκολία μιλάς για χωρισμό; Η μητέρα μου είχε δίκιο — δεν άντεξες στη δοκιμασία.

— Ποια δοκιμασία; — στάθηκε απότομα. — Και γιατί μπλέκεις τη μητέρα σου;

— Γιατί εκείνη έλεγε πως δεν με αγαπάς αληθινά. Αν με αγαπούσες, θα πρότεινες να δούμε έναν σύμβουλο γάμου, θα προσπαθούσες να καταλάβεις τι φταίει, θα πάλευες να σώσεις τη σχέση μας… Θα έκανες κάτι για να με κρατήσεις! Ενώ εσύ πας κατευθείαν στο διαζύγιο.

Η Ιωάννα τον κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα σιωπηλή.

— Ξέρεις κάτι… Εγώ πλέον δεν το λέω έτσι απλά.

Ψίθυροι Ζωής