«Από εδώ και πέρα πρέπει να χωρίσουμε τα οικονομικά μας» — είπε ο Stefanos και εκείνη άφησε αργά τη μπότα κάτω, μένοντας ψυχρή και ακίνητη

Η πρότασή του ήταν απάνθρωπη και βαθιά άδικη.
Ιστορίες

Ούτε κάλτσες ούτε εσώρουχα του αγόραζα πλέον. «Μόνος σου τώρα, αγάπη μου. Αφού έχουμε χωριστό ταμείο».

Τον δεύτερο μήνα άρχισε να ψυλλιάζεται πως το σχέδιό του δεν λειτουργούσε ακριβώς όπως το είχε φανταστεί.

— Anna, πού είναι το γιαούρτι μου;

— Το δικό σου; Εγώ πήρα για μένα και τα παιδιά. Για σένα δεν υπήρχε τίποτα στη λίστα.

— Νόμιζα πως θα έπαιρνες κι ένα για μένα.

— Stefanos, — τον κοίταξα με την πιο αθώα μου έκφραση, — θα μου μεταφέρεις το μισό ποσό για το γιαούρτι; Ή πώς το σκέφτεσαι;

Φύσηξε εκνευρισμένος και έφυγε από την κουζίνα.

Τον τρίτο μήνα ζήτησε να επιστρέψουμε «όπως παλιά», στον κοινό προϋπολογισμό.

— Anna, ας τελειώνουμε με αυτή την ανοησία. Δεν μας πάει.

— Όχι, Stefanos, — του απάντησα ήρεμα. — Είχες δίκιο. Είναι πολύ βολικό έτσι. Ο καθένας για τον εαυτό του, όπως το ήθελες. Ευρωπαϊκά.

— Anna, φτάνει πια!

— Stefanos, πριν έναν μήνα φώναζες πως κάθομαι στον σβέρκο σου. Εγώ απλώς σέβομαι την επιθυμία σου. Δεν θέλω να είμαι άλλο βάρος για σένα.

Μούτρωσε. Και κράτησε καιρό.

Στον έκτο μήνα, όμως, ήρθε αυτό για το οποίο είχα προετοιμαστεί.

Στην εταιρεία του Stefanos Petrou άρχισαν οι «βελτιστοποιήσεις». Τον υποβίβασαν και ο μισθός του έπεσε στα 950 €. Γύρισε σπίτι χλωμός.

— Anna, έχω πρόβλημα στη δουλειά…

— Λυπάμαι, αγάπη μου.

— Πρέπει να γυρίσουμε αμέσως στον κοινό προϋπολογισμό. Δεν βγαίνω με τα κοινόχρηστα, το αυτοκίνητο, την ασφάλεια… Έχω και την πιστωτική, Anna. Είχα τραβήξει χρήματα για την επισκευή, θυμάσαι;

Θυμόμουν. Η επισκευή αφορούσε το δικό του γκαράζ. Εγώ δεν είχα καμία συμμετοχή.

Πήρα το κομπιουτεράκι, κάθισα απέναντί του και μίλησα χωρίς να υψώσω τη φωνή μου.

— Stefanos, ας τα βάλουμε κάτω. Δίκαια, όπως σου αρέσει. Σε αυτούς τους έξι μήνες έδωσα για τρόφιμα 840 €. Για τα παιδιά 670 €. Για δικά μου ρούχα μηδέν, φορούσα τα παλιά. Σύνολο, από το «ασήμαντο» εισόδημά μου έβαλα στην οικογένεια 1.510 €.

— Κι εγώ ξόδευα!

— Εσύ πλήρωσες κοινόχρηστα και λογαριασμούς, 480 € στο εξάμηνο. Τίποτε άλλο, Stefanos. Το αυτοκίνητο είναι δικό σου, το στεγαστικό έχει κλείσει, οικογενειακά έξοδα δεν είχες. Η διαφορά είναι 1.030 € υπέρ μου.

— Εσύ… εσύ τα σημείωνες όλα;

— Μα εσύ δεν είπες να το κάνουμε ευρωπαϊκά; Οι Ευρωπαίοι τα καταγράφουν, Stefanos.

Ψίθυροι Ζωής