— Ο Achilleas Evangelou μάς έδωσε ήδη κλειδί, οπότε άνοιξε το σπίτι και μην κάνεις θέατρο, — είπε η Persephone Hadjiconstantinou. — Αύριο μπαίνουμε. Τα δύο δωμάτια θα τα πάρουμε εμείς, η αποθήκη θα είναι για τα εργαλεία του Markos Anagnostopoulos, κι εσύ έτσι κι αλλιώς εμφανίζεσαι εκεί μόνο τα Σαββατοκύριακα.
Η Eleni Kazantzis είχε το κινητό στην ανοιχτή ακρόαση. Στην κουζίνα, δίπλα στο ψυγείο, στεκόταν ο άντρας της, ο Achilleas Evangelou, και κοίταζε επίμονα την πόρτα του, σαν να έβλεπε για πρώτη φορά το μαγνητάκι από την Kavala.
— Ο Achilleas Evangelou σας έδωσε κλειδί από το δικό μου σπίτι; — ρώτησε η Eleni Kazantzis.
Η Persephone Hadjiconstantinou γέλασε κοροϊδευτικά, τόσο δυνατά που το άκουσε και ο Achilleas Evangelou.
— Από το οικογενειακό σας σπίτι, Eleni. Φτάνει πια με τα «δικό μου» και «δικό σου». Είσαι γυναίκα του αδελφού μου, όχι καμιά ξένη. Έχουμε παιδιά, το νοικιασμένο διαμέρισμά μας τελειώνει, κάπου πρέπει να μείνουμε.

— Τότε να ψάξετε σπίτι, — απάντησε η Eleni Kazantzis. — Στο δικό μου δεν θα μετακομίσετε.
Ο Achilleas Evangelou σήκωσε αμέσως το κεφάλι.
— Eleni, μην αρχίζεις. Η Persephone δεν το ζητάει επειδή περνάει καλά.
— Δεν το ζητάει. Το ανακοινώνει.
— Επειδή το έχουμε ήδη συζητήσει, — πετάχτηκε γρήγορα η Persephone Hadjiconstantinou. — Η μαμά είπε πως για ένα άτομο εννιακόσια τετραγωνικά οικόπεδο είναι υπερβολή. Το σπίτι είναι μεγάλο, 96,4 τετραγωνικά, δεν θα πάθεις τίποτα. Η Daphne Nikolaidis χρειάζεται δικό της δωμάτιο, ο Filippos Konstantinou επίσης θέλει χώρο, κι ο Markos θα βάλει μια τάξη στην αυλή. Στο τέλος θα μας πεις κι ευχαριστώ.
Η Eleni Kazantzis γύρισε και κοίταξε τον Achilleas Evangelou. Εκείνος χαμήλωσε τα μάτια.
Εκείνη τη στιγμή όλα ξεκαθάρισαν. Η αδελφή του άντρα της δεν είχε αποφασίσει τη μετακόμιση πάνω σε μια στιγμή απελπισίας. Το σπίτι τής το είχαν ήδη τάξει. Χωρίς την Eleni Kazantzis. Πίσω από την πλάτη της. Με κλειδί, με μοιρασμένα δωμάτια και με αποθήκη, την οποία ο Markos Anagnostopoulos σίγουρα είχε ήδη φανταστεί γεμάτη με τα ατέλειωτα εργαλεία του.
— Persephone, αύριο στην αυλόπορτα θα σας περιμένει η άρνηση της ιδιοκτήτριας, — είπε η Eleni Kazantzis. — Αν επιχειρήσετε να μπείτε, θα καλέσω την αστυνομία.
Για ένα δευτερόλεπτο στην άλλη άκρη επικράτησε σιωπή. Ύστερα η Persephone Hadjiconstantinou ξέσπασε σε απότομο γέλιο.
— Την αστυνομία στους συγγενείς σου; Ωραία μας έδειξες ποια είσαι. Achilleas, ακούς τη γυναίκα σου;
Ο Achilleas Evangelou άκουγε. Και για πρώτη φορά εκείνο το βράδυ σταμάτησε να προσποιείται.
— Eleni, το παρατραβάς. Οι άνθρωποι έχουν παιδιά.
— Οι άνθρωποι έχουν γονείς, δουλειά, σύζυγο και την υποχρέωση να λύνουν μόνοι τους τα προβλήματά τους.
— Μιλάς λες και είναι ξένοι.
— Για το σπίτι μου είναι ξένοι ένοικοι.
Ο Achilleas Evangelou χτύπησε την παλάμη του στο τραπέζι. Όχι δυνατά· περισσότερο για τον θόρυβο.
— Είμαστε οκτώ χρόνια παντρεμένοι. Κι εγώ πήγαινα εκεί, κι εγώ βοηθούσα, κι εγώ έχω λόγο.
— Πήγαινες, ναι. Δικαίωμα να διαθέτεις το σπίτι δεν έχεις.
Ίσιωσε το σώμα του σαν να τον είχαν χαστουκίσει, παρότι η Eleni Kazantzis δεν είχε πει τίποτε άλλο παρά την αλήθεια. Το εξοχικό στον οικισμό «Ελιά» είχε περάσει σε εκείνη με συμβόλαιο δωρεάς τον Μάιο του 2019. Το σπίτι και το οικόπεδο ήταν γραμμένα αποκλειστικά στο όνομά της. Ο Achilleas Evangelou είχε μπει στη ζωή της αργότερα. Στην αρχή ερχόταν σαν φιλοξενούμενος, μετά άρχισε να καλεί φίλους, και κατόπιν έδωσε ένα εφεδρικό κλειδί στη μητέρα του «για κάθε ενδεχόμενο». Τότε η Eleni Kazantzis είχε επιλέξει να μη δημιουργήσει καβγά για ένα κλειδί.
Τώρα αυτό το «ενδεχόμενο» ερχόταν με τη μορφή της Persephone Hadjiconstantinou, του άντρα της Markos Anagnostopoulos, των δύο παιδιών τους και ενός αυτοκινήτου γεμάτου πράγματα.
— Θέλεις να χαλάσεις τις σχέσεις για ένα εξοχικό; — ρώτησε ο Achilleas Evangelou.
— Δεν είναι εξοχικό για όλη σας την οικογένεια. Είναι το σπίτι μου.
— Πάλι χαρτιά και υπογραφές.
— Ναι. Γιατί στα λόγια το έχετε ήδη μοιράσει.
Ο Achilleas Evangelou άρπαξε το μπουφάν του από την πλάτη της καρέκλας.
— Πάω στη μητέρα μου. Όταν ηρεμήσεις, θα τηλεφωνήσεις. Η Persephone αύριο θα έρθει έτσι κι αλλιώς, και δεν θα κάνεις σκηνές μπροστά στα παιδιά.
— Δεν θα κάνω σκηνές. Θα τις καταγράψω.
Η πόρτα έκλεισε με πάταγο πίσω του. Η Eleni Kazantzis έμεινε μόνη στην κουζίνα, όμως για πρώτη φορά εκείνο το βράδυ ένιωσε λίγο πιο ανάλαφρα. Όχι ήρεμη. Απλώς είχε καταλάβει πως αυτό δεν θεραπευόταν με παρακάλια.
Έβγαλε από το ντουλάπι τον φάκελο με τα έγγραφα: το συμβόλαιο δωρεάς, το απόσπασμα από το Κτηματολόγιο, τον κωδικό του οικοπέδου, τις αποδείξεις που αφορούσαν το σπίτι. Έπειτα άνοιξε τα μηνύματα. Η Persephone Hadjiconstantinou είχε ήδη στείλει καινούριο: «Κλείσαμε φορτηγό μεταφοράς για αύριο. Αν κάνεις υστερίες, θα το έχεις στη συνείδησή σου».
Αμέσως μετά ήρθε μήνυμα από τον Achilleas Evangelou: «Εγώ της έδωσα το κλειδί. Μη με ξεφτιλίσεις».
Η Eleni Kazantzis τράβηξε στιγμιότυπα οθόνης, έστειλε αντίγραφα στο email της και τηλεφώνησε στον αστυνομικό της περιοχής, τον Georgios Giannopoulos. Τον αριθμό του τον είχε κρατήσει από μια περσινή υπόθεση στον οικισμό, όταν είχαν διαρρήξει την αποθήκη των γειτόνων.
Ο Georgios Giannopoulos την άκουσε χωρίς συναισθηματισμούς και ξεχώρισε αμέσως τις οικογενειακές φωνές από τα πραγματικά περιστατικά.
— Είστε η ιδιοκτήτρια του σπιτιού και του οικοπέδου;
— Ναι.
— Είναι δηλωμένοι εκεί; Έμεναν μόνιμα; Υπάρχει μισθωτήριο ή γραπτή συγκατάθεσή σας;
— Όχι. Τίποτα από αυτά.
— Τότε αύριο να έχετε τα έγγραφα μαζί σας. Αν έρθουν και επιχειρήσουν να ανοίξουν την αυλόπορτα ή να μεταφέρουν πράγματα παρά τη δική σας άρνηση, καλέστε το τμήμα. Μην σπρωχτείτε, μην αρπάξετε κλειδιά, μην μπείτε σε καβγά με τους μεταφορείς. Πείτε απλώς, καθαρά και μπροστά σε μάρτυρες, ότι δεν συναινείτε ούτε στην είσοδο ούτε στη διαμονή τους.
— Θα φωνάζουν πως είναι οικογενειακή διαφορά.
— Ας φωνάζουν. Η αστυνομία δεν είναι εκείνη που θα κρίνει σε ποιον ανήκει το ακίνητο.
